زبان کردی از ديدگاه مورخين

زبان کردی فارسی نيست که به کردی تبديل شده باشد بلکه زبانی است مستقل که قواعد و قوانين و لهجه های مخصوص به خود راداراست و رابطه اش با زبان فارسی مثل رابطه زبان عربی وروسی است.

 زبان کردی پيوند صريحی دارد با زبان اوستا يی که کتاب مقدس زردتشتيان هم به اين زبان نوشته شده است.

اين نظريه هم هست که زبان کردی مثل بيشترزبانهای تازه ايرانی،قسمت اعظم ارکان خود را از زبان مادی قديم گرفته باشد.

نويسنده کتاب تاريخ آشور ،سر سيد نی اسميت می گويد در اين زمان نظريات درباره زبان کردی بسيار فرق کرده است وبنابر اظهار متخصصان ، زبان کردی فقط يک لهجه مشتق يا بدون قاعده زبان فارسی نيست بر عکس زبانی است که در طول دوران تحولاتی درآن حاصل شده و خيلی از کتيبه آشور کهن تر است.

ميجرادمونس محقق تاريخ کرد در مقاله ای که در مجموعه شماره 11 جمعيت آسيای مرکزی انتشار يافته مي نويسد : زبان کردی ،گويش ممتاز و صاف آريايی است که دارای خصوصياتی ممتاز مِي باشد.

پروفسور سايس مينويسد: مادها عشايری کرد بودند واز نظر زبان از شاخه های هند و اروپايی اند واين نظر احتمال دارد که نظريه تسيتر ، مطابق با واقعيت باشد متخصصين می گويند :زرتشت از اهالی ميديا بوده است واوستا را به زبان خود يعنی (مادی) نوشته است واين نظريه بايد به حقيقت نزديک باشد.

درباره زبان کردی ميجرسون می نويسد:زبان کردی گويش صاف آريايی از بين رفته است در ميان زبانهای خاور مميانه نه تنها اين زبان است که به جز قبول بعضی از تعبيرات دينی ، خود را از اختلاط با زبان عربی حفظ کرده اند وکلمات قديم آريايی نشان ميدهند که اين کلمات ، با اينکه از گويش ايرانيان خارج شده اند ، هنوز کردها با آن صحبت مي کنند.

معلومات عمومی که در مورد زبان آريايی که زبان فارسی و کردی از آن پيدا شده است ، چنين پيشنهاد می کند که چون زبانهای فارسی و کردی ،در طول زمان هر يک در مسيری افتاده و پيشرفت کرده است ،پس نمي توان اين ادعا را که هر دو زبان يکی اند پذيرفت.